Het massa verdriet dat men te zien krijgt, en op een massa hysterie gelijkt, is geen deel van een show, doch logisch indien men bedenkt dat de bevolking hoofdzakelijk uit pro Indonesische nestvormers bestaan en voor een minderheid uit Koreaanse Chinezen.
De Indonesische ontwikkeling en gebondenheid aan een bepaalde maatschappij of nest, heeft tot gevolg dat er een ontzaglijke band en respect ontstaat naar hen die de maatschappij stuurt en zekerheid geeft. Er ontstaat een zekere band door de veiligheid die een leider aan zijn gemeenschap geeft, en die in het kader van hun nestinstinct en de afhankelijkheid van wel en wee van dat nest, een uitzonderlijk diepgaande in aan hun instinct gebonden betekenis geeft.
De tweede niet te verwaarlozen groep zijn de solitairen of pro Chinese Koreanen, die minder gevoelig staan tegenover het wel en wee van anderen, doch te gelijkertijd door het eigen onvermogen om degelijk voor eigen belangen op te komen, zich sterk gaan hechten aan degene die als hun beschermer wordt aanzien of ervaren.
Beide ontwikkelingen vertonen geen sporen van egocentrisme zoals deze zich in het westen voordoet, en de eigen plaats in de maatschappij is voor de Chinees belangrijk voor hem zelf zonder zich te spiegelen aan anderen, alleen het eigen wel en wee staat bij hen centraal en dit zonder rivaliteit. De Indonesische ontwikkeling die hier overheerst staat ver weg van eigenbelang en de gemeenschap gaat voor, de gemeenschap komt direct na het eigen gezin terwijl het individuele haast onbestaand lijkt.
Ernstige politieke verschuivingen kan men niet verwachten van dit land, en ook de houding van noord naar zuid Korea is moeilijk te verklaren zonder inmengingen van buiten uit, terwijl politieke inmenging of industriƫle invloeden door andere gemeenschappen het evenwicht kan verstoren, is het onlogisch dat nestgemeenschappen in conflict komen met anderen, daar conflicten overeenkomen met het in gevaar brengen van het eigen nest.
Niemand staat in dergelijke gemeenschappen te trappelen om leiding te nemen via het uitschakelen van rivalen, en leiding nemen is voor hen een diepgaande plicht tegenover hun maatschappij, waaraan men niet kan of mag verzaken. Uiteraard is er in oost Aziƫ een uiterst kleine vertegenwoordiging van leden der westerse ontwikkeling en het typische egocentrisme, vooral als gevolg van afstamming van de vroegere hunnen, plaatselijk als Hioeng-noe aangeduid en basis van de vroegere adellijke families die China, Japan en Thailand domineerden. Hun gewicht in de politiek is vooral in het China van heden te verwaarlozen, doch desondanks aanwezig.